Vroeger in de gokhal was het altijd dringen geblazen voor de randomrunner.
Sommige mensen speelden op 2 of 3 kasten tegelijk. En maar hopen dat ze stoppen als de fruitautomaat volgestopt is.Eenmaal achter deze gokkast was het genieten, de spanning op het onderste spel, wachten tot je ook maar een paar puntjes naar boven kon werken en dan maar hopen op de volle bak. Ook de combinaties 160 en 120 waren lekker, met 80 was je ook nog wel tevreden, maar 40 ers waren meestal zoethoudertjes. Als de random runner eenmaal begon te lopen dan was er geen houden meer aan. De randomrunner begon te spugen en daarna mochten ze van de gokhal hem eventjes bijvullen.Nadien dacht je dat het was afgelopen, maar met een nieuw gevuld buikje hoopten de punten zich weer op totdat hij weer over zijn nek ging. Lang leve de gokkers, weer een geslaagde middag en een volle portomonnee!
De